20 اپریل  2016

سخن روز

با سیل خشم و لعنت نمیتوان به مصیبت پایان داد

واکنش های دیروزی به حمله تروریستی طالبان- شبکه حقانی در کابل مسایل جدیی را پیش چشم ما قرار میدهند. واکنش ها به صورت عموم حاکی از خشم ، ‌سردرگمی ،  بیچاره گی و نومیدی از حکومت بودند. نکته مثبت همانا ابراز همبسته گی با قربانیان و مصدومان و آماده گی گستردهٔ ‌مردم برای اهدای خون به زخمی ها بود. شکی وجود ندارد که اگر امکانات و زمینه های دیگر نیز وجود میداشتند،‌ مردم حاضر بودند تا به علاوهٔ اهدای خون به کارهای سازندهٔ دیگر نیز  بپردازند.

مردم حق دارند تا بر طالبان و گروه های تروریستی دیگر خشمگین باشند. مردم حق دارند  از ناتوانی حکومت برای جلوگیری از اعمال تروریستی دشمن، خشمگین و ناراضی باشند. و اما باید روشن ساخت که اگر تمام دشنام ها و لعنت ها را نثار عین و غین و طالب و مالب و مجاهد و داعش و ماعش و پاکستان و ناپاکستان و تمام دنیا و مافیها کنیم ، مشکل ما حل نخواهد شد.

تجربه نشان میدهد و ثابت میسازد که ما افغان ها برای ختم مصیبت جاری نه باید چشم به راه اقدامات خیرخواهانهٔ بیگانه گان باشیم ؛ ‌نه باید چشم به راه استرحام پاکستان و دیگر دشمنان افغانستان باشیم ؛ نه باید چشم به راه سر عقل آمدن طالبان و تروریستان دیگر باشیم؛ نباید امیدوار باشیم که مافیای مواد مخدر، چپاولگران ‌معادن ،‌ زمینخواران و عناصر و حلقات هنجارگریز دیگری که از بحران و تداوم آن سود میبرند، از سر خیرخواهی دست از جرم و جنایت و سنگ اندازی بر سر راه استقرار حاکمیت قانون و توانا شدن دولت دست بکشند.

باید روشن و بدون هرگونه ابهام گفت که مصیبت تنها در ناتوانی حکومت و دولت ناتوان نیست؛ نبود بدیل بهتر رخ دیگر مصیبت است.

ما زمانی دارای حکومت و دولت توانا شده میتوانیم و توانایی برونرفت از بحران را کسب کرده میتوانیم که ناتوانی ها و کاستی های خود مان را بشناسیم و رفع کنیم این ما مجموع جامعه را احتوا میکند به شمول من ، تو ، ‌او و...

از ماست که بر ماست !

تا ما توانا نشویم روزگار ما چنین خواهد ماند که است.

*

لینک های مرتبط با موضوع :

- آرشیف سخن روز

- با همبسته گی و اتحاد ملی باید به تروریزم پاکستانی پاسخ داد

- صلح بلی و اما نه به بهای گران تر از قیمت جنگ

- مذاکرات صلح - بلی و اما...

- خلای نبود احزاب سياسی مدرن در افغانستان

- آرشيف عمومی آسمایی