20.03.2016

میر عبدالواحد سادات

در سالروز زجرکشی و شهادت فرخنده شهید چه میتوان گفت ؟

امروز یک سال از حادثه یی هولناکی میگذرد که جایگاه جامعه ما را مشخص ساخت و ما به جهانیان ثابت ساختیم که میتوانیم گله وار وبا چشمان بسته انسانیت را بکشیم ودر یک چشم بهم زدن دیوانه وارتحریک شویم وعقل ، خرد، قانون ، دین و آیین را زیر پا بگداریم و پرده ی ناموس عالم را پاره پاره نموده و گویی هیچ   ارزشی را در زنده گی حتی لمس نکرده ایم و در حالی که آخرین مودل آیفون در دست ما است ، عمل دوران جاهلیت را انجام میدهیم. 

 تکرار مرگ انسانیت در حوادث خونین و مشابه بعدی ( رخشانه ها، تبسم ها و.. ) نشاندهنده این واقعیت تلخ است که ما در دفاع از انسانیت ناکام مانده ایم و باید بپذیریم که جاهلیت و توحش و بربریت در جامعه مستولی گردیده است و ذهنیت تکفیری که بسیار خطرناکتر از خود طالب و داعش و...است بر اذهان ما حکومت مینماید. تا زمانی که ما در گرو این آفت ( ذهنیت تکفیری ) باشیم ، اگر تمام عساکر امریکا و دالر های غرب در کشور ما سرازیر گردد، علاج زخم ناسور ما ناممکن خواهد بود.                                                                            
درمان واقعی ما در تطهیر فکر ما نهفته است و قبل از داخل شدن به سال نو، باید فکر نو را پذیرا شویم و چنان که در استقبال بهار معمول است یک خانه تکانی اساسی در مغز و کله خود انجام بدهیم و بهتر است درین حی علی الفلاح تاریخی منوران ، پیشگام و جسورانه وارد معرکه گردیده و دروازه ی رنسانس افغانی را برای جامعه مصیبت زده ی طراز استبداد آسیای افغانستان باز نماییم کشوری که آماج گسترده ترین طاعون بنیادگرایی اسلامی قراردارد  و در دور جدید بازیهای بزرگ و رقابت های لجام گسیخته جیوسراتیژیک جهانی آب بیشتر به آسیاب آنان ریختانده میشود.